Introductie

Zijn de drie bruggetjes van Piet Kramer bij de Bosbaan de kleinste die hij ooit heeft ontworpen?

Specificaties

Officiële of officieuze naam Brug 509, Amsterdamse Bos
Type object Brug
Materiaal Hout, Smeedijzer
Huidige staat
Adres(sen) Bosbaan
Postcode(s) 1182
Plaats (provincie) Amstelveen (Noord-Holland)
Land Nederland
Opdrachtgever(s) Gemeente Amsterdam
Betrokken architect(en) Piet Kramer, Publieke Werken
Betrokken kunstenaar(s)
Geplaatst in 1937
Huidige eigenaar Gemeente Amstelveen
Soort monument
Monumentnummer

Achtergrond

Een bijzonder onderdeel van de collectie bruggen in het Amsterdamse Bos vormen de 67 bruggen van architect Piet Kramer. Geen van de 67 bruggen van Piet Kramer zijn gelijk. Kramer zocht bij de ontwerpen naar een samenhang tussen constructie, materiaalgebruik, kleurgebruik, de omgeving en vormgeving. Het grootste deel is in hout uitgevoerd, maar er zijn ook bakstenen en stalen bruggen en enkele grote bruggen van gewapend beton. Niet alleen in materiaalgebruik, maar ook in vorm en detaillering is een grote variatie te zien.

In 1934 werd begonnen met het graven van een roeibaan in het kader van de Werkverschaffing. Op 6 mei 1937 werd de eerste roeiwedstrijd gehouden op de toen 2200 meter lange en 72 meter brede Bosbaan. Het vormde hiermee een alternatief voor de rivier de Amstel, waar tot dan toe roeiwedstrijden werden gehouden.

Exterieur

Brug 509 ligt aan de kop van de Bosbaan en ligt over een wateromloop in de Bosbaan. De brug vormt de verbinding tussen het einde van de roeibaan en de voormalige tribune en wedstrijdtoren. Het is een vaste vlakke brug bestaande uit een aantal houten planken. Aan beide zijden van de brug worden de houten leuningen gedragen door 5 naar binnen gebogen smeedijzeren steunen. Het bruggetje is vrijwel identiek aan brug 510 en 511. De drie bruggen liggen hooguit een tiental meters van elkaar en zijn ongetwijfeld drie van de kleinste en meest eenvoudige bruggen die Piet Kramer ooit ontworpen heeft. In de eerste oogopslag lijken de drie bruggen identiek, maar Kramer zou Kramer niet zijn als hij toch een klein verschil in het ontwerp van de bruggetjes zou aanbrengen. De houten leuningen van de drie bruggen eindigen steeds in een andere vorm. Bij brug 509 eindigt de ovalen houten leuning recht.

Gebruikte bronnen

1. Wim de Boer en Peter Evers, Amsterdamse bruggen, 1910-1950 (Amsterdamse Raad voor de Stedebouw 1983).

Professionele of persoonlijke band met dit object

De bruggetjes 509, 510 en 511 zijn vrij onbeduidende bruggetjes. Maar om het bosbruggen-oeuvre compleet in beeld te brengen, horen ze er toch bij.

Ingezonden door: Annemarieke Verheij

Annemarieke Verheij Geboren en getogen in Amsterdam. De unieke bouwwerken van de Amsterdamse School zijn voor mij een vertrouwd beeld met opa's en oma's die allen in Oud Zuid woonden. In de jaren 80 werkte ik als reservist bij PTT Post en heb regelmatig op het postkantoor Gerard Terborgstraat (onderdeel van Het Nieuwe Huis op het Roelof Hartplein) gewerkt. Ook heb ik een dag op het postkantoortje op het Spaardammerplantsoen mogen doorbrengen. Helaas was ik in die tijd nog niet zo actief aan het fotograferen dat ik de interieurs op beeld heb vastgelegd.
Ik werk 4 dagen per week op de administratie Vergunningen van de Gemeente Amstelveen (en Aalsmeer). In mijn vrije tijd wandel ik veel, waarbij de camera altijd meegaat. De laatste tijd heb ik een toenemende interesse in de prachtige Amsterdamse School-stijl en ga regelmatig actief op zoek naar gebouwen of objecten.
Professionele kennis heb ik niet, maar met mijn beeldmateriaal en goed zoekwerk op internet hoop ik toch regelmatig een bijdrage te kunnen leveren aan deze mooie website.

Reacties

Geen reacties voor dit object.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.