Introductie

Deze arbeiderswoningen in de wijk Sint Maartenspoort in Maastricht worden toegeschreven aan het duo Gulden en Geldmaker, maar er gaan ook stemmen op die beweren dat Joan van der Mey de architect was.

Specificaties

Officiële of officieuze naam Woningen 'Beter Wonen', Maastricht
Adres(sen) Van Den Berghstraat 2-30, Cockersstraat 17-23, Theodoor Schaepkensstraat 26-30, Tischbeinstraat 8-18, Coclersstraat 14-18
Postcode(s) 6221
Plaats (provincie) Maastricht (Limburg)
Land Nederland
Huidige staat Deels of volledig gerenoveerd
Oorspronkelijke opdrachtgever Woningbouwvereniging Beter Wonen
Oorspronkelijke functie Rijtjeshuizen (arbeiderswoningen)
Betrokken architect(en) Zeeger Gulden, Melle Geldmaker
Andere betrokken kunstenaars
Aanvang en oplevering 1919 - 1919
Huidige eigenaar
Huidige functie Rijtjeshuizen (arbeiderswoningen)
Soort monument Rijksmonument
Monumentnummer 506834/506835

Achtergrond

Deze woningen liggen in de wijk Sint Maartenspoort en bestaan uit 27 arbeiderswoningen met 2 winkels in twee blokken. In Amsterdam was het bureau van Gulden en Geldmaker een bekende naam. Willem Vliegen, wethouder van publieke werken in Amsterdam, introduceerde dit bureau in Maastricht. Eerder hadden Gulden en Geldmaker in Maastricht al het Volkshuis aan de Bogaardenstraat gebouwd, maar dit had nog geen kenmerken van de Amsterdamse School.

Architectuurhistorici zijn het er niet helemaal over eens wie de architecten waren van deze volkswoningen, waarschijnlijk zijn dit Gulden en Geldmaker geweest, andere beweren dat het Joan van der Mey was, die toen niet al te ver in Geulle woonde, maar voor deze laatste optie is onvoldoende bewijs.

Exterieur

De woningen aan de Van Den Berghstraat, Cockersstraat en Theodoor Schaepkensstraat hebben één bouwlaag met een zolderverdieping, waarbij de steile dakschilden oranje-rode tegels heben. Alle woningen zijn portiekwoningen, en sommige hebben een topgevel met vlechtingen en siermetselwerk. Andere hebben een afgeronde portiekscheiding met kleine portiekvensters die naar boven overloopt naar een dakkapel met aan weerszijden twee vensterkozijnen, waarvan een enkele nog de oorspronkelijke roedeverdeling heeft.

De woningen aan de Tischbeinstraat en Coclersstraat bestaan uit twee typen: er zijn woningen zonder portiek en andere hebben een portiek met een afgeronde portiekscheiding met kleine portiekvensters die naar boven overloopt naar een dakkapel met aan weerszijden twee vensterkozijnen.

Overigens is van de meeste vensters de roedeverdeling verdwenen. Ook de voordeuren zijn vervangen, dit waren paneeldeuren. Op de straathoeken waren winkels met tentdak en een wigvormige plattegrond, dit zijn nu woningen.

In 1993 is het gehele complex gerenoveerd. Het bezit nog een redelijke mate van gaafheid en mag als voorbeeld gelden voor de stedenbouwkundige structuur van socialistische woningebouw uit het begin van de twintigste eeuw. Opvallend is het bijzondere materiaalgebruik (siermetselwerk en gestileerde zinken lijsten) en de esthetische kwaliteiten van het ontwerp, zoals de afwisseling van de verschillende portiekwoningen.

Recente ontwikkelingen

In 1993 zijn de woningen gerenoveerd.

Links

1. https://www.monumenten.nl/monument/45228
2. https://www.monumenten.nl/monument/45229

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

Geen persoonlijke band, wel eeuwige interesse in de Amsterdamse School.

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor dit gebouw.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.