Introductie

Een geliefd en bestreden huisje - het Olympiahuisje.

Specificaties

Officiële of officieuze naam Portierswoning Olympisch Stadion Amsterdam
Adres(sen) Stadionplein 18 22
Postcode(s) 1076
Plaats (provincie) Amsterdam (Noord-Holland)
Land Nederland
Huidige staat Gerealiseerd
Oorspronkelijke opdrachtgever
Oorspronkelijke functie Stadion of sportveld, Postkantoor
Betrokken architect(en) Jan Wils
Andere betrokken kunstenaars
Aanvang en oplevering 1928
Huidige eigenaar Break Out
Huidige functie Kantoorgebouw
Soort monument Rijksmonument
Monumentnummer 451754

Achtergrond

Oorspronkelijk stond dit huisje – ook wel Olympiahuisje genoemd - bij de ingang van het Olympisch stadion en deed tijdens de Olympische spelen van 1928 dienst als postkantoortje. Na de spelen werd het het huis van de terreinopzichter.

In 2002 is het huisje 40 meter verplaatst nadat het eerst was bedreigd met sloopplannen waartegen een aantal prominenten (Johan Cruyff, Ed van Thijn, John de Mol) in opstand kwam. Na de verplaatsing is het huisje door Stadsherstel NV gerestaureerd en middels verfonderzoek in de oorspronkelijke kleuren teruggebracht.

Exterieur

Een in het oog springende stijl met een lang lessenaardak boven overigens kubusvormige bouwvolumes met platte daken. Veel vensters hebben horizontale bovenlichten. Het is een voorbeeld van de zakelijk-expressionistische stijl die hoort bij het Olympisch Stadion waarin ook kenmerken van de Amsterdamse School zichtbaar zijn, zoals het steile dak en de ramen met kleine roedeverdelingen.

Interieur

Niet meer oorspronkelijk, nu geheel aangepast aan het huidig gebruik voor verhuur als vergaderruimte.

Links

1. http://www.hetportiershuisje.nl/geschiedenis-van-het-portiershuisje-olympisch-stadion/

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

Fiets er vaak langs en was getuige van de verplaatsing.

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

geplaatst door Ron Conijn op 6 juni 2014 om 06:51:

Aan de zuidkant staat nog zo'n huisje, langs het water.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.