Introductie

Citius, Altius, Fortius ofwel sneller, hoger, sterker! Het motto op het Olympisch Stadion.

Specificaties

Officiële of officieuze naam Olympisch Stadion-complex Amsterdam
Adres(sen) Olympisch Stadion 1 1
Postcode(s) 1076
Plaats (provincie) Amsterdam (Noord-Holland)
Land Nederland
Huidige staat Gerealiseerd
Oorspronkelijke opdrachtgever
Oorspronkelijke functie
Betrokken architect(en) Jan Wils
Andere betrokken kunstenaars Jan Altdorf
Aanvang en oplevering 1928
Huidige eigenaar
Huidige functie
Soort monument Rijksmonument
Monumentnummer 451749

Achtergrond

De architect Jan Wils werkte aanvankelijk bij Berlage en kwam hierdoor in aanraking met de Amsterdamse School. Wils had echter de neiging naar meer eenvoudige en strakke architectuur. Hij werd één van de oprichters van de Stijl. Wils vond deze stroming echter te radicaal en neigde meer naar de architectuur van Frank Lloyd Wright, met meer aandacht voor de horizontale lijn. Hierdoor ontstond hier te lande de Nieuwe Haagse School. De stroming kenmerkt zich door gebruik van rechthoekige blokken en vlakken, strakker dan de Amsterdamse School.

In het Olympisch Stadion zijn duidelijk voorbeelden hiervan te vinden. Niettemin liet Wils de Amsterdamse School niet helemaal los. Hij wilde de architectuur laten aansluiten bij de rest van de Stadionbuurt die alle kenmerken heeft van het Plan Zuid van Berlage, waarin de Amsterdamse School sterk is vertegenwoordigd. Daarom is het Olympisch Stadion eigenlijk een mengeling van stijlen geworden, maar de Amsterdamse School is duidelijk te herkennen in de details: zichtbaar zijn versieringen en verfijnde composities. Je zou kunnen zeggen dat we hier te maken hebben met een meer zakelijke variant van de Amsterdamse School maar nog functionalistisch of modernistisch.

Aanvankelijk had Amsterdam in 1987 sloopplannen, maar na luid protest onder leiding van de onvergetelijke ex-Amstel Bierdirecteur Piet Kranenburg, werd hiervan afgezien. In 2002 werd het grondig gerenoveerde stadion opnieuw in gebruik genomen.

Tegenwoordig vinden er kleinschalige sportevenementen plaats en bieden de ruimtes onder en naast de tribunes ruimte aan een dertigtal bedrijven die iets met sport te maken hebben. Ook is er een museum, 'Olympic Experience', waar veel over de geschiedenis van het stadion en de hedendaagse sportbeoefening te vinden is.

Exterieur

Het skelet van het stadion is van beton, de buitenkant is bekleed met bakstenen afgewisseld met natuurstenen accenten. Als opvallend voorbeeld van dit laatste zijn de twee natuurstenen reliëfs van Jan Altdorf bij de ingang van het stadion welke een sportman resp. een klassiek figuur met palmtak uitbeelden. Amsterdamse School elementen zijn de grote losstaande houders van vlaggenstokken in veelvlakkig metselwerk, het metselwerk boven de ingangen dat bestaat uit hoge sleuven, de elegante lampen bij de ingangen en de verspringende metselverbanden die variatie geven aan grote baksteenvlakken.

De horizontalistische architectuur van Frank Lloyd Wright is herkenbaar aan de horizontale elementen bij de ingang tot de hoofdtribune en grote vierkante plantenbakken die min of meer zwevend – als een groot horizontaal vlak - uit het metselwerk springen. Vlak voor de hoofdingang staat de ruim 42 meter (namelijk 1/1000-ste deel van de marathonafstand) hoge Marathontoren. Ook deze toren is ook een rijksmonument (no. 451750).

Tijdens de Olympische Spelen in 1928 brandde hier in de grote schaal een vuur. Het vuur was niet echt duidelijk te zien, maar wel de rook. Onder de schaal liggen galmgaten met boven en onder schuine klankborden, bestemd voor luidsprekers. Deze luidsprekers waren de eerste die bij Olympische Spelen werden gebruikt. Onder deze galmgaten liggen open balkons bestemd voor bazuinblazers. De Olympische ringen zijn later op de toren aangebracht. De toren is verder geheel uit gewapend beton opgetrokken en grotendeels met bakstenen bedekt.

Links

1. http://rijksmonumenten.nl/monument/451749/olympisch+stadion/amsterdam/
2. http://www.olympischstadion.nl/

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

Als kind zag ik in het stadion wel eens de praalwagens van het Aalsmeers bloemencorso.

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor dit gebouw.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.