Introductie

Een enigszins vervallen, maar daardoor niet minder mooi Protestants voorbeeld van de Amsterdamse School.

Specificaties

Officiële of officieuze naam Lomahuis, Hoensbroek
Adres(sen) Buttingstraat 24 24
Postcode(s) 6431 JE
Plaats (provincie) Hoensbroek (Limburg)
Land Nederland
Huidige staat Gerealiseerd
Oorspronkelijke opdrachtgever Jongelings Verbond, Amsterdam
Oorspronkelijke functie Ouderenwoningen
Betrokken architect(en) Arnold Ingwersen
Andere betrokken kunstenaars
Aanvang en oplevering 1928 - 1928
Huidige eigenaar onbekend
Huidige functie Ouderenwoningen
Soort monument Rijksmonument
Monumentnummer 512796

Achtergrond

Dat een rijksmonument niet altijd een garantie is voor een perfecte staat van onderhoud, bewijst dit huis, oorspronkelijk een gezellenhuis voor protestantse mijnwerkers.

Na de oorlog raakten de gezellenhuizen langzaam in onbruik. Van 1949 tot 1972 kwam het huis in bezit van Stichting Avondvrede die het als bejaardenhuis exploiteerde. Na 1972 was het Lomahuis nog enige tijd in gebruik als appartementencomplex voor alleenstaande mannen, maar gaandeweg raakte het huis in onbruik en begon het verval.

De gemeente Hoensbroek is in 2014 een handhavingsprocedure gestart waarbij de eigenaar gesommeerd werd een plan van aanpak te maken. Ondanks het voornemen het gebouw in 2016 op te knappen bleef de desolate toestand ongewijzigd, waardoor de gemeente de eigenaar nu sommeert het gebouw te verkopen.

Exterieur

Hoensbroek ligt dichtbij Heerlen in de voormalige mijnstreek. Dit huis werd gebouwd voor Protestantse mijnwerkers in opdracht van het Amsterdamse Jongelings Verbond. Voor de architectuur tekende de gereformeerde architect Arnold Ingwersen. Het gebouw heeft een stijl die een mengsel is van traditionalisme en Amsterdamse School.

Het gebouw ligt in een geaccidenteerd terrein bij de kruising van de Buttingstraat en de Monseigneur Nolensstraat, dichtbij een vergelijkbaar gezellenhuis van Katholiek stempel aan de Heisterberg.

Het huis heeft een stijl zadeldak, met aan de kopgevel de ingang welke vanaf de Buttingstraat met een loopbrug bereikbaar is. Boven de ingang een ovaal balkon met een stenen balustrade in vlechtwerkmotief. In deze kopgevel de kopse einden van de dakgoten die hier in een krul eindigen, welke aan het geheel een vriendelijke en gastvrije indruk geven.

Beeldbepalend is de lange gevel aan de Mgr. Nolensstraat. Deze is asymmetrisch van opbouw. Een forse en hoge schoorsteen – oorspronkelijk even hoog als de nok – deelt deze gevel in tweeën en is als het ware de verticale tegenhanger van de vensters die in horizontaal verband liggen. Links van de schoorsteen een veranda met een balustrade in een sterk horizontale geleding. Rechts van de schoorsteen een tweetal vensterreeksen met eveneens een horizontale geleding. Van de ramen is de oorspronkelijke roedeverdeling voor een deel nog intact.

Interieur

Het interieur telt 28 kamers maar heeft geen beschermde status. Het trappenhuis is voor een deel nog in oorspronkelijke staat.

Het huis staat te koop en is te vinden op de website van Funda waardoor een indruk van het interieur te krijgen is.

Recente ontwikkelingen

Het huis staat te koop en dient dringend opgeknapt te worden.

Gebruikte bronnen

1. Joosje van Geest, Heerlen architectuur en stedenbouw 1850-1940 (Waanders 2003).
2. Gids Open Monumentendag 2016 gemeente Heerlen

Links

1. http://rijksmonumenten.nl/monument/512796/vml-protestants-mijnwerkerspension/hoensbroek/

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

De verwaarloosde toestand is triest, maar heeft met het oeverwoekerende groen ook iets romantisch...

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor dit gebouw.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.