Introductie

Twee jonge honden ontwierpen deze opmerkelijke, oriëntaals aandoende kerk. Dat viel destijds niet bij iedereen in goede aarde...

Specificaties

Officiële of officieuze naam Koepelkerk / Heilig Hart van Jezuskerk, Maastricht
Adres(sen) Heerderweg 3
Postcode(s) 6224 JE
Plaats (provincie) Maastricht (Limburg)
Land Nederland
Huidige staat Gerealiseerd
Oorspronkelijke opdrachtgever Pater H. Luijten
Oorspronkelijke functie Kerk
Betrokken architect(en) Alphons Boosten, Jos Ritzen, M. Huydts
Andere betrokken kunstenaars Henri Jonas, Charles Eyck
Aanvang en oplevering 1922 - 1953
Huidige eigenaar
Huidige functie Kerk
Soort monument Rijksmonument
Monumentnummer 506644

Achtergrond

Deze kerk ligt dominant aan twee doorgaande wegen achter het spoorwegstation. Het heeft een oriëntaalse uitstraling, en dat was destijds ook de kritiek, het denken was toen nog traditioneel. Omstreeks 1920 werden kerken nog in neostijlen gebouwd zoals bijvoorbeeld neogotiek. De – toen nog jonge - architecten Ritzen en Boosten leken met elke traditie te breken. Zij gingen hun eigen gang. Boosten had tijdens zijn diensttijd de school voor architectuur in Amsterdam gevolgd en was daar ongetwijfeld met de Amsterdamse School in aanraking gekomen.

Voor de bijzondere constructie van de dubbele koepel was ir. M. Huydts verantwoordelijk. Het ontwerp werd gerealiseerd in een drietal stadia: de centraalbouw in 1921, de doopkapel en het zangkoor in 1929, de rechterzijbeuk, de entreepartij aan de Heerderweg en de Gerarduskapel in 1953. De twee tot het oorspronkelijke ontwerp behorende torens zijn nooit uitgevoerd. De na 1953 gerealiseerde aanbouwen zijn uitgesloten van bescherming.

Exterieur

Het grondplan is octageen, met aan vier zijden een rechthoekige uitbouw. Oorspronkelijk zouden tegen twee uitbouwen torens (“minaretten“) worden gebouwd. Maar hier is het nooit van gekomen. Kritiek van de conservatieve katholieke clerici op dit bouwwerk was inderdaad niet mals; het leek wel een moskee. Verdere kerkelijke opdrachten voor dit architectuursduo bleven dan ook uit. Ritzen vertrok in 1924 naar Antwerpen en Boosten ging alleen verder.

De buitenmuren zijn in Kunrader steen en mergel opgetrokken, met hier en daar baksteen. Deze buitenmuren camoufleren als het ware de inwendige gewapend betonconstructie die de zware koepel dragen. De koepel wordt door acht grote steunberen gedragen.Voor deze bijzondere constructie is Ir. M.Huydts verantwoordelijk. De koepel heeft twee lagen van beton. De binnenste koepel is 29 hoog met een diameter van 24 meter. Hierop ligt twee meter hoger nog een betonnen koepel die met koper is bekleed.

Door de bijzondere ornamentiek, risalerende gevelvlakken, boogvormige ramen en verticale accenten én het radicaal breken met de traditionele kerkarchitectuur past deze koepelkerk in de architectuurgeschiedenis van de Amsterdamse School.

Interieur

De kerk telt 22 gebrandschilderde ramen, een muurschildering en tapijtontwerp in de Mariakapel ontworpen door Henri Jonas en vele muurschilderingen. Charles Eyck maakte een kruisweg in tegelvorm.

Links

1. https://nl.wikipedia.org/wiki/Koepelkerk_(Maastricht)
2. https://www.monumenten.nl/monument/45127
3. http://www.breurhenket.com/Koepelkerk/Kunst.htm
4. http://www.kerkgebouwen-in-limburg.nl/kerken/maastricht/h-hart-van-jezus-koepelkerk
5. http://www.koepelkerk.net/

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

Met dank aan de koepelkerk voor het maken van de interieurfoto's.

Als architectuurfotograaf bijzondere belangstelling voor het tijdvak 1910-1940; een periode met grote maatschappelijke en kunstzinnige veranderingen.

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor dit gebouw.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.