Introductie

Verspreid over deze Heerlense wijk rondom de Molenberglaan staan een aantal mooie villa's in de stijl van de Amsterdamse School.

Specificaties

Officiële of officieuze naam Caumerbeeklaan 61-63, Heerlen
Adres(sen) Caumerbeeklaan 61-63
Postcode(s) 6416 EZ
Plaats (provincie) Heerlen (Limburg)
Land Nederland
Huidige staat Gerealiseerd
Oorspronkelijke opdrachtgever Particuliere opdrachtgever
Oorspronkelijke functie Villa of geschakelde villawoning
Betrokken architect(en)
Andere betrokken kunstenaars
Aanvang en oplevering 1924 - 1924
Huidige eigenaar
Huidige functie Villa of geschakelde villawoning
Soort monument Geen beschermde status
Monumentnummer

Achtergrond

In de jaren 1895 tot 1940 maakte Heerlen door de toenemende mijnbouw een enorme groei mee. Dit ontlokte een flinke bouwactiviteit. Er werd hoofdzakelijk in traditionele stijl gebouwd, zo'n 80% van de woningen. Ongeveer 5% betrof Amsterdamse School, het Nieuwe Bouwen en het Functionalisme.

In de periode 1916-1940 verrees een villawijk in het dal van de Caumerbeek, met als centrale as de Molenberglaan, een laan die dit dal loodrecht kruist. Hier vestigden zich de hogere inkomensgroepen zoals die van de mijningenieurs en vrije beroepsbeoefenaren als artsen en notarissen.

De wijk wordt begrensd door de Caumerbeeklaanin het zuiden, de Akerstraat in het westen en de Oliemolenstraat in het noorden. In het oosten ligt de echte Molenberg, hier werd een wijk gebouwd voor mijnwerkers, maar de architectuur is hier sober en traditionalistisch.

Huizen met kenmerken van de Amsterdamse School liggen her en der verspreid als krenten in de pap langs de Molenberglaan en aangrenzende straten. Dit deel van Heerlen is een stadsgezicht met de status van rijksmonument, maar dit houdt niet automatisch in dat alle huizen ook rijksmonument zijn. Wel zal de gemeente bestemmingsplannen reguleren zodat deze wijk het bijzondere karakter kan behouden.

Kort worden in deze artikelenreeks een aantal huizen besproken welke duidelijke kenmerken van de Amsterdamse School hebben. Mocht u in de buurt zijn: het is mogelijk een rondje met de klok mee te wandelen, beginnend aan de achterkant van het Bernardinuscollege aan de St. Franciscusweg 69, aldaar ten eerste Villa Francisca uit 1927, een ontwerp van A.Boeken. Daarna volgen de villa's in de Molenberglaan, de Caumerbeeklaan en de Akerstraat, die apart zijn beschreven.

Met dank aan Frits Lamers van de gemeente Heerlen.

Exterieur

Dubbele villa met rieten dak. Het sterk overkragende rieten dak geeft aan de woningen een organisch accent. Veel villa's in deze buurt hadden rieten daken om aansluiting te geven met de landelijke omgeving.

De ingangen zijn aan de zijkanten; geflankeerd door uitgebouwde hoge schoorstenen. Alle ramen op de begane grond hebben boogvormige bovenlichten. Deze hadden vroeger glas-in-lood. De borstweringen van de kamers op de eerste verdieping hebben een houten beschieting in golfpatroon. Van deze dubbele villa steekt het middendeel van de frontgevel als een soort erker naar voren.

Gebruikte bronnen

1. Met dank aan Frits Lamers van de gemeente Heerlen.
2. Joosje van Geest, Heerlen: architectuur en stedenbouw 1850-1940 (Uitgeverij Waanders, 2002).
3. MIP Monumenten Inventarisatie project Heerlen (1992).

Professionele of persoonlijke band met dit gebouw/blok

Een mooi voorbeeld van hoe in het Interbellum de welgestelden een mooie omgeving opzochten.

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor dit gebouw.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.