Introductie

Arie Colijn, burgemeester van toenmalig Nieuwer-Amstel en broer van de roemruchte politicus Hendrik, was een van de drijvende krachten achter nieuwbouwprojecten in wat nu Amstelveen is. In veel van die projecten is de invloed van de Amsterdamse School zichtbaar.

Gegevens

Voorna(a)m(en) Antonie
Achternaam Colijn
Geboortejaar 1870
Sterftejaar 1932
Geboorteplaats Burgerveen
Kwalificaties Burgemeester Nieuwer-Amstel (nu: Amstelveen)

Biografie

Sommige bestuurders hebben het klimaat geschapen waardoor Amsterdamse School architectuur mogelijk werd. Lang is Amstelveen een boerendorp geweest met een dorpskern en voorzieningen die hoofdzakelijk op de boerenbevolking waren afgestemd.

In de tijd van Arie Colijn werd Amstelveen voor Amsterdammers steeds meer een forensengemeente. Het college van Colijn haakte hier handig op in om voor meer stedelijk groen (parken) te zorgen met royale huizen met aansprekende architectuur; dingen die nu eenmaal ontbraken in Amsterdam. Amstelveen werd op de kaart gezet als groeiende forensengemeente rijkelijk voorzien met huizen en gebouwen in Amsterdamse School stijl. Ook nu nog zijn deze objecten – grotendeels – bewaard gebleven en te ontdekken.

Van dorp naar forenzenplaats

Arie Colijn is lang burgemeester van Nieuwer Amstel (de vroegere naam voor Amstelveen) geweest, van 1916 tot 1932. Wellicht langer als hij niet plotseling aan een hartaanval was overleden. Juist in deze periode zag ook de Amsterdamse School zijn bloeiperiode en ook weer geleidelijke neergang.

Onder de bezielende leiding van Colijn werd Amstelveen steeds meer een forenzengemeente. Het landelijk karakter met parken en royale huizen moesten de meer welgestelde Amsterdammer doen besluiten zuidwaarts te trekken.

De wijk Patrimonium was de eerste uitleg van Amstelveen. Een nieuw park “Het Wandelpark“ (het tegenwoordige Broersepark) vormde de kern waaromheen nieuwe huizen werden gebouwd, veelal in de stijl van de Amsterdamse School. Hierbij moet ook aangetekend worden dat door de voortdurende annexatie door Amsterdam van Amstelveens grondgebied het bevolkingsaantal drastisch was teruggelopen; dus op zichzelf geen gek idee om weer voor bewolkingsaanwas te zorgen.

De laatste annexatie was het tegenwoordige Buitenveldert waarbij in 1921 de grens tussen beide gemeentes definitief bij de Kalfjeslaan kwam te liggen. In feite werd Amstelveen toen gereduceerd tot het Oude Dorp en omgeving. Als reactie hierop besloten burgemeester en wethouders in 1924 de wijk Randwijck pal langs de nieuwe gemeentegrens aan te leggen. Deze wijk werd geheel in Amsterdamse School stijl aangelegd, zij het in een meer verstrakte en versoberde variant. Maar het stedenbouwkundig plan was typisch Amsterdamse School: lange gevelwanden onderbroken met poortjes naar de achtertuinen en op hoeken van straten vindingrijke hoekoplossingen met pleintjes.

Samenvattend kan gezegd worden dat onder het bewind van Arie Colijn Amstelveen als forensenplaats op de kaart werd gezet en daarbij speciale aandacht werd besteed aan een zo goed mogelijk woonklimaat in de vorm van veel groen en royale huizen met veelal Amsterdamse School architectuur.

Monument voor Arie Colijn

Voor de vele verdiensten van Arie Colijn werd in 1933 in het Broersepark het Arie Colijn monument opgericht. Dit is een ontwerp van Mijnarends, het toenmalige hoofd van de gemeentewerken en ook vooral bekend door het ontwerp van de aula op begraafplaats Zorgvlied. Het Colijnmonument is sober weergegeven met de tekst: “Arie Colijn burgemeester Nieuwer-Amstel 1916-1932“. Het monument werd in een enigszins verzakelijkte architectuur vormgegeven voorzien van een hoge zuil met lantaarn, deze laatste is echter niet meer aanwezig. Fraai is de inpassing van het monument in het park, aan de over van een grote vijver.

meer

Links

1. http://www.amstelveenweb.com/bestuurders
2. http://www.amstelveenweb.com/fotodisp&fotodisp=424
3. http://www.amstelveenweb.com/fotodisp&fotodisp=296

Ingezonden door: Paul Paris

Paul Paris Ooit in Amsterdam geboren en opgegroeid in een “ akelig donkere “ Amsterdamse School woning (later nota bene een rijksmonument) , was mijn missie aanvankelijk om architect te worden. Als schooljongen zag ik ooit een tentoonstelling over het Bauhaus in het Stedelijk Museum, en dacht, dat is het: licht, lucht en ruimte.

Het werd fysische geografie, overigens nooit spijt van gehad. Na 10 jaar docent op een universiteit en daarna ruim dertig jaar fotografie voor overheid en uitgevers : NL “ boven, op en onder “ de grond vastgelegd. Vele jaren later en wat op leeftijd sloeg het vooroordeel over de Amsterdamse School langzaam om begrip en fascinatie; mede door de enthousiaste verhalen en publicaties van Ton Heijdra.

Zo kwam de oude liefde voor architectuur weer naar boven, dit in combinatie met de fotografie.
Vooral het interbellum is voor mij boeiend, een periode waarin het ambacht langzaam verdween, techniek en maatschappij veranderden en daarbij de architectuur als blijvende getuige.
Kortom van “ B t/m B “ (lees: van Berlage t/m Bauhaus) , waarbij de Amsterdamse School een soort brug vormt tussen deze belangrijke architectuurstromingen.

Reacties

Geen reacties voor deze persoon.

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kan plaatsen.
Als je nog geen account hebt, dan kan je je aanmelden voor een account.